TEŞEKKÜRLER

 

Bitmesini istemediğim rüyadaydık , ve ben uyumuyordum Her gözlerimden kalbime bakışında , durdurmak istediğim zaman , inat edercesine sensizliğe işliyordu hızla... Ve ben zamanla yarışırcasına hafızama kazıyordum senle dolu her anı... Her kalp atışında , hissettim yaşadığımı... Ellerinin soğukluğunu ısıtırken ben , bilmiyordum içimin soğukluğunu ellerinin nasıl da ısıttığını... Var olmanın dayanılmaz hafifliğiydi senle beraber olmak ; nasıl huzurlu , nasıl sessiz sakin , nasıl da tarifsiz... Ne yapıyordun bana ? -Bilmiyordum... Ama çok iyi geliyordu kalbime... Nasıl bilmediği yaralara dokunur da tamir eder insan ? Anlamıyordum ama o mucizeye şahit oldum seninle... Bir kılıcın ucunda ki kuş tüyü kadar hayata bağlı ve hafifti senle olmak... Delilikti belki belki de gereklilikti... Nefes aldığının farkına varıp , bedeninin içine dar gelmesiydi... Kekelemekti heyecandan konuşamamaktı... Avuçlarımın soğuk soğuk terlemesiydi... Zaman zaman gözlerine bakamamaktı utancımdan , Kimi zamansa kendimi görmek istercesine uzun uzun bakmak... Senin olmak , seninle olmak... Rüzgarı karşına alıp o manzarada kokunu duya duya , Soluya soluya aldığın nefesi , Çeke çeke en derinine , çayını yudumlamaktı o ılık sessizlikte... Senin olmak , seninle olmak... Uyanmamaktı bitmesini istemediğim rüyadan... Teşekkürler , bedenimin değilde yüreğimin gözleriyle sevdiğim insan... AKS-İ SEDA

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !